به ياد من باش...
مناسب ترین کلمه...خدا زیباترین کلمه....عشق پراحساس ترین کلمه...محبت پرمعناترین کلمه...نگاه عالی ترین کلمه...دوستی تلخ ترین کلمه...جدایی دردناک ترین کلمه...خیانت بدترین کلمه...تمسخر و آشناترین کلمه...تو ...هر جا که می ری به یاد من باش !
هراسم نيست
من تکه ای از تاریکی هستم ، سوالی سمج ، ذهنی ساده ، عاشقی بی عشق ، مسافر جاده ای رو به نمی دانم کجا ،تکه ای از زندگی شما،تکه ای از قلب مهربان مادرم ،گوشه ای از کنج دل دوستانم ، برگی از خاطرات دورترین رهگذر که لحظه ای از کنارم گذشته ، ناشناخته ای در قلمرو رویای انسانی در گوشه ای از زمین... اگر دوستم نداری ، تظاهر به دوست داشتنم نکن ! اگر باورم نمی کنی ، اصرار نکن که می فهمی ام ! اگر نمی خواهی مرا ببینی ، از من پنهان مکن ! اگر دوستم بداری ، دوستت خواهم داشت ، بیشتر از تو ! اگر دوستی ام را نخواهی ، به آرامی نسیم از کنارت خواهم گذشت بی آن که عطر تو را به یاد بسپارم ! مرا هراسی از نبودن تو در کنارم و نبودن مهرم در قلبت نیست ، مهم قلبی است که می تپد بی کینه ! مهم ، این است که رهایت کنم ! من رها ، تو رها ! عشق رهایی است . زندگی رهایی است و مرگ رهایی است . میخواهم من و ما رها باشیم بی آنکه ذره ای کینه ونفرت بر آیینه مان بنشیند . مهم این است که دل صاف باشد...خواه بمانی و دوستم بداری...خواه بروی و دل برکنی !
قسمت
گر رنج پیش آید و گر راحت ای حکیم نسبت به غیر مکن که این ها خدا کند تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار که رحم اگر نکند مدعی ، خدا کند
